Strategie? Dat hebben we vorig jaar al gedaan!

Als ik nieuwe mensen ontmoet en vertel dat mijn werk zich bevind op het snijvlak van strategie en leiderschapsontwikkeling, dan krijg ik heel vaak de reactie: Oh, strategie, ja die hebben we vorig jaar al ontwikkeld.

Achter die reactie zit een beeld dat veel mensen delen. Strategie als iets groots en meeslepends dat je eens in de zoveel jaar doet, het liefst met hulp van buiten, een moment waarop alles op de schop gaat waarna je weer aan het echte werk kunt…

Volgens mij zit daar een misverstand in. Henry Mintzberg schreef eind jaren tachtig al dat strategie in de praktijk minder lijkt op een plan dat je vooraf uitdenkt en meer op ambachtelijk werk: iets dat vorm krijgt terwijl je bezig bent, in de wisselwerking tussen wat je van plan was en wat je onderweg tegenkomt. Wie strategie vooral als document ziet, mist het grootste deel ervan.

Ik gebruik inmiddels vaak het werkwoord “strategising”. Het gaat om het vermogen om ontwikkelingen te zien voordat ze je overvallen, om opties te bedenken in plaats van alleen te reageren, om echt te kiezen en dus ook iets te laten liggen, en om die keuze uit te voeren en te leren van wat er gebeurt. Dat doe je niet eens per jaar. Dat kan een leider elke week oefenen, eigenlijk elke dag: in het overleg over een klant die dreigt af te haken of in het gesprek met je team over wat jullie zien veranderen in de markt.

Dat wil niet zeggen dat een strategietraject of offsite geen waarde heeft. Soms is het nodig om samen afstand te nemen en de grote lijnen opnieuw te tekenen. Maar zo’n moment werkt pas echt als het voortbouwt op een dagelijkse gewoonte, en niet als vervanging ervan. Succes zit zelden in die ene grote koerswijziging, maar in de vele kleine keuzes die stap voor stap dezelfde kant op wijzen.

Wanneer heb jij deze week een strategische keuze gemaakt, ook al stond dat woord er niet boven?

#strategisingtogether