Hij neemt geen genoegen met een half antwoord.

Als ik met een executive team aan een strategietraject begin, willen de meeste leiders snel naar de antwoorden. Waar gaan we groeien, wat stoppen we, welke markt gaan we winnen. Ik vraag dan eerst iets anders: op welke vragen moet onze strategie eigenlijk een antwoord geven? Dat voelt in het begin als vertraging. Maar een team dat die vragen scherp heeft, merkt dat de antwoorden daarna beter worden, en vaak ook eenvoudiger.

In executive coaching werkt het eigenlijk net zo. Iemand komt met een vraag, en dat is zelden de vraag waar het echt om gaat. Het eerste antwoord is vaak een half antwoord. Waar genoeg om mee verder te kunnen, maar niet waar genoeg om iets te veranderen.

Een coachee, directeur bij een familiebedrijf, schreef over mijn begeleiding dat ik “geen genoegen neem met een half antwoord”, en dat hij dat doorvragen als prettig en constructief ervoer.

Een directeur krijgt de hele dag vragen, maar bijna allemaal om een besluit of een akkoord. Vragen die het eigen denken op de proef stellen, krijgen ze zelden, en als hij/zij een half antwoord geeft, durft bijna niemand door te vragen.

Daarom gaat coaching voor mij over twee dingen tegelijk. Ik stel vragen, maar ik help leiders ook om zelf betere vragen te stellen. Aan hun team, aan hun klanten en aan zichzelf. Want wie betere vragen stelt, krijgt minder halve antwoorden terug.